2ኛ ጴጥሮስ መልእክት ጥናት

2ኛ ጴጥሮስ አጭር መልእክት ብትሆንም፣ ለቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ንቃት ወሳኝ የሆኑ ሦስት ማዕከላዊ ጭብጦችን ትይዛለች፦ በእውነተኛ የክርስቶስ እውቀት ላይ የተመሠረተ የቅድስና እድገት፣ በስውር የሚነሱ ሐሰተኛ መምህራንን የመለየት ጥበብ፣ እና የጌታን ዳግም ምጽዓት በጽናትና በተስፋ የመጠባበቅ ሕይወት። ሐዋርያው ጴጥሮስ ይህን መልእክት የጻፈው በሕይወቱ መጨረሻ ላይ፣ ገና ያልተፈጸመ የነፍስ አደራ እንዳለበት ተሰምቶት ነው፤ ስለዚህ እያንዳንዱ ቃል በአባታዊ አጣዳፊነትና በጥልቅ ፍቅር የተሞላ ነው።

ይህ ጥናት፣ የመልእክቱን አምስት ዋና ዋና ክፍሎች በቅደም ተከተል ይመረምራል፦ ሐዋርያዊ ሰላምታውን፣ ስለ ቅድስና እድገት የሚያስተምረውን ክፍል፣ በሐሰተኛ መምህራን ላይ የቀረበውን ማስጠንቀቂያ፣ ስለ ጌታ ዳግም ምጽዓት እርግጠኝነት የሚናገረውን ትምህርት፣ እና ለታማኝ አኗኗር የቀረበውን የመጨረሻ ማሳሰቢያ።

የመልእክቱ አጠቃላይ ቅኝት

2ኛ ጴጥሮስ 1:1–2 — መግቢያና ሐዋርያዊ ሰላምታ

ሐዋርያዊ ሥልጣን እና ክርስቶሎጂያዊ ማረጋገጫ

የ2ኛ ጴጥሮስ መክፈቻ ቁጥሮች እንደ መደበኛ የደብዳቤ ሰላምታ ብቻ ሳይሆን፣ ለመላው መልእክቱ እንደ ጠንካራ ነገረ-መለኮታዊ መሠረት ያገለግላሉ። ጴጥሮስ ራሱን "የኢየሱስ ክርስቶስ ባሪያና ሐዋርያ ስምዖን ጴጥሮስ" (2 ጴጥ 1:1) በማለት ያስተዋውቃል። "ባሪያ" (በግሪኩ Doulos) የሚለው መጠሪያ፣ ጴጥሮስ ለእግዚአብሔር ፈቃድ ያለውን ፍጹም ተገዥነትና የሕይወቱን ባለቤትነት ለክርስቶስ ማስረከቡን የሚያሳይ የትሕትና መግለጫ ሲሆን፣ "ሐዋርያ" (Apostolos) መባሉ ደግሞ የክርስቶስ እንደራሴ ሆኖ የተሰጠውን ከፍተኛ መለኮታዊ ሥልጣን ያረጋግጣል።

ጴጥሮስ፣ "በአምላካችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጽድቅ" በማለት፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም አምላክና አዳኝ መሆኑን ከሚያረጋግጡት የአዲስ ኪዳን እጅግ ግልጽ ክፍሎች አንዱን እዚህ ላይ ያስቀምጣል። የክርስቲያኖች እኩል አቋም ያለው እምነት የተገኘው በራሳቸው የሥነ-ምግባር ብቃት ሳይሆን፣ ፍጹም በሆነው የክርስቶስ "ጽድቅ" መሆኑን በአጽንዖት ያውጃል።

የጸጋና የሰላም ብዝዛት በእውነተኛ እውቀት

ከማንነቱ ማረጋገጫ ቀጥሎ ጴጥሮስ ወደ ሰላምታው ይዘት ይሸጋገራል፦ “በእግዚአብሔርና በጌታችን በኢየሱስ እውቀት ጸጋና ሰላም ይብዛላችሁ” (2 ጴጥ 1:2)። ይህ ዝም ብሎ የጸሎት ምኞት ሳይሆን፣ በአማኙ ሕይወት ውስጥ መንፈሳዊ በረከት እንዴት እንደሚሰራ የሚያሳይ ጥልቅ መግለጫ ነው። እዚህ ላይ "እውቀት" ለሚለው የተጠቀመው የግሪክ ቃል ኤፒግኖሲስ ሲሆን፣ ይህ አእምሯዊ መረጃን ሳይሆን፣ ሕይወትን የሚለውጥ ጥልቅና ግላዊ የጠበቀ ግንኙነትን ያመለክታል።

ጴጥሮስ ይህንን ያጎላው፣ ቆየት ብሎ በመልእክቱ ላይ የሚሞግታቸው የሐሰት አስተማሪዎች፣ በተለይም የኖስቲክ ዝንባሌ ያላቸው፣ የሚያራምዱትን የውሸት እውቀት ለመቃወም ነው። ጸጋ እግዚአብሔር ለቅዱስ አኗኗር የሚሰጠውን ያልተገባ ሞገስና የማስቻል ኃይል ሲያመለክት፣ ሰላም ደግሞ በክርስቶስ በኩል ከእግዚአብሔር ጋር መታረቅንና ውስጣዊ ሙላትን ይገልጻል። እነዚህ ሁለቱ ዐቢይ በረከቶች በአማኙ ሕይወት ውስጥ "የሚበዙት" ክርስቶስን ይበልጥ በቅርበት በማወቅና ከእርሱ ጋር በማበር ብቻ መሆኑን ይህ ክፍል በጽኑ ያስተምራል።

ሥላሴያዊ የድነት አቅጣጫ

ጴጥሮስ እግዚአብሔርንና ኢየሱስ ክርስቶስን አጣምሮ መጥቀሱ፣ የመለኮታዊውን ድነት ግንኙነታዊ መዋቅር ያሳያል። ምንም እንኳ በመክፈቻው ቁጥሮች ላይ የመንፈስ ቅዱስ ስም በግልጽ ባይሰፍርም፣ መሠረታዊው ነገረ-መለኮታዊ እሳቤ ግን ጥንታዊቷ ቤተ ክርስቲያን በድነት ታሪክ ውስጥ ያላትን የሥላሴን የሥራ ድርሻ አረዳድ ያሳያል፦ እግዚአብሔር አብ የጥሪና የምርጫ ጀማሪ፣ ወልድ የጽድቅና የቤዛነት ፈጻሚ፣ እንዲሁም መንፈስ ቅዱስ ቀጣይነት ያለው የሕይወት ለውጥና የመቀደስ ሥራ አድራጊ መሆኑን ያመለክታል።

እውነተኛ እውቀት እንደ መንፈሳዊ እድገት መሠረት

በቁጥር 2 ላይ “እውቀት” የሚለው ቃል መደገሙ ለጴጥሮስ እረኛዊ አጽንዖት ማዕከላዊ ነው። ይህ ቃል፣ የሐሰት አስተማሪዎች እንደሚመኩበት ዓይነት የደረቀ አእምሯዊ መረጃን ሳይሆን፣ ሕይወትን የሚለውጥና በተግባር የሚገለጥ ግላዊና ግንኙነታዊ እውቀትን ያመለክታል። እውነተኛ የእግዚአብሔር እውቀት በመለኮታዊ ባሕርይ ውስጥ ካለው ጥልቅ ተሳትፎ ጋር የተያያዘ ሲሆን፣ ውጤቱም ሁልጊዜ በጤናማ ትምህርት ብቻ ሳይወሰን፣ በሥነ-ምግባር ንጽሕናና በተግባር ውስጥ ጎልቶ ይገለጣል።

ቁልፍ ሥነ-መለኮታዊ ግንዛቤ

የእግዚአብሔር መለኮታዊ ምርጫና ጥሪ፣ አማኞች በሥነ-ምግባር ልቅ እንዲሆኑ ወይም ጸጋን እንደ ኃጢአት መሸፈኛ እንዲያደርጉ ፈጽሞ ሰበብ አይሆንም፤ ይልቁንም ለቅድስና ትጋት የሚሆን ጽኑ መሠረት ነው። ጸጋ መንፈሳዊ ሕይወትን የሚያስጀምርና የሚደግፍ መለኮታዊ ኃይል ሲሆን፣ ክርስቲያናዊ የቅድስና ጉዞ ግን አማኞች በመንፈስ ቅዱስ አቅም በመታገዝ በንቃትና በታዛዥነት ምላሽ የሚሰጡበት ሂደት መሆኑን ያስተምራል።

በአጠቃላይ፣ 2ኛ ጴጥሮስ 1:1–2 አጭር መግቢያ ቢሆንም፣ እጅግ ጥልቅ የሆነ የሥነ-መለኮት ማዕድን ነው። ጴጥሮስ ሐዋርያዊ ሥልጣኑን ሲያረጋግጥ ትሕትናንና ባሪያነትን ፍጹም አጣምሮ ያሳያል። አንባቢዎቹ በመለኮታዊ ምርጫ፣ በጸጋ ሙላትና በእውነተኛ እውቀት መዋቅር ውስጥ ጸንተው እንዲኖሩ ያደርጋል። ይህ መግቢያ ለመልእክቱ ቀጣይ ክፍሎች፣ ማለትም ስለ ሥነ-ምግባር ትጋት፣ ስለ ሐሰተኛ መምህራን ጥፋት ማስጠንቀቂያ፣ እና ስለ ጌታ ዳግም ምጽዓት ተስፋ፣ ጠንካራ መሠረት ይጥላል።

2ኛ ጴጥሮስ 1:3–11 — በቅድስና ማደግ

መለኮታዊ አቅርቦት እና የመለኮት ባሕርይ ተካፋይነት

2ኛ ጴጥሮስ 1:3–11 ስለ መንፈሳዊ እድገት እና ስለ ቅድስና ጥልቅ የሆነ ነገረ-መለኮታዊ ማሳሰቢያ ያቀርባል። ጴጥሮስ “የመለኮቱ ኃይል ለሕይወትና እግዚአብሔርን ለመምሰል የሚሆነውን ነገር ሁሉ ሰጥቶናል” (2 ጴጥ 1:3) በማለት ይጀምራል። ይህ መግለጫ፣ ክርስቲያናዊ እድገት በሰውኛ ጥረት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ተነሳሽነትና በጸጋው አቅርቦት ላይ የተመሠረተ መሆኑን ያረጋግጣል።

ይህ ኃይል ረቂቅ ችሎታ ሳይሆን፣ አማኞች ከእግዚአብሔር ባሕርይ ጋር በሚስማማ መልኩ እንዲኖሩ፣ አልፎም "ከመለኮት ባሕርይ ተካፋዮች" (1:4) እንዲሆኑ የሚያስታጥቅ መለኮታዊ ጉልበት ነው። የዚህ ሁሉ ጸጋ ማስተላለፊያ ደግሞ እውቀት ነው፤ ይህም ክርስቶስን በግል በማወቅ የሚገኝ ጥልቅና ተሞክሮአዊ መረዳት ነው።

ወርቃማው የመንፈሳዊ እድገት ሰንሰለት

መንፈሳዊ እድገት በጸጋ መሞላትን ብቻ ሳይሆን፣ የተሰጠንን መለኮታዊ አቅም ተጠቅመን በንቃት መትጋትን የሚጠይቅ ሂደት ነው። ጴጥሮስ በአማኝ ሕይወት ውስጥ አንዱ በሌላው ላይ ሊገነቡ የሚገባቸውን ስምንት በጎ ምግባራት በቅደም ተከተል ያስቀምጣል፦

መቀደስ እና የደኅንነት ማረጋገጫ

ጴጥሮስ እነዚህን በጎ ምግባራት ማፍራት “ሥራ ፈቶችና ፍሬ ቢሶች እንዳትሆኑ ያደርጋችኋል” (2 ጴጥ 1:8) ይላል። እዚህ ጋር የደኅንነት ማረጋገጫ የተያያዘው፣ እንዲሁ በአእምሮ ከሚታመን የነገረ-መለኮት ቀመር ጋር ሳይሆን፣ በሕይወት ውስጥ በሚታይ ፍሬያማ መንፈሳዊ እድገት ላይ መሆኑን በጥብቅ ያሳያል። ይህ ማለት ደኅንነት በሥራ ይገኛል ማለት ፈጽሞ አይደለም፤ ይልቁንም ቀጣይነት ያለው ቅድስና፣ እውነተኛ የዳነ ሕይወትና የመለኮታዊ ጸጋ መኖር የማይታበል ማስረጃ መሆኑን ያጸናል።

ነገረ-መለኮታዊ ሚዛን

መንፈሳዊ ብስለትና የቅድስና ጉዞ፣ በሰው የሥጋ ጥረትና ሥራ ብቻ ጽድቅን ለማግኘት የሚሞክር “ሕግኝነት” አይደለም፤ በሌላ በኩል ደግሞ፣ የእግዚአብሔርን ጸጋ እንደ ኃጢአትና የስንፍና መሸፈኛ በማድረግ "እግዚአብሔር ሁሉንም ስለጨረሰ እኔ ምንም ማድረግ አይጠበቅብኝም" የሚል የ“ጸረ-ሕግ” አቋም ፈጽሞ አይደለም። ይልቁንም፣ የመለኮታዊ ጸጋ ኃይል እና የአማኙ ንቁ፣ ታዛዥና ትጋት የተሞላበት ተሳትፎ በፍጹም ውበት የሚጣመሩበት ቅዱስ ኅብረት ነው።

በአጠቃላይ፣ 2ኛ ጴጥሮስ 1:3–11 መንፈሳዊ እድገትን እንደ ተከታታይና ተለዋዋጭ የሕይወት ዘመን ጉዞ አድርጎ ያቀርባል። ክርስቲያናዊ ሕይወት የቆመና የረገጠ ሃይማኖታዊ ማንነት ሳይሆን፣ ወደ ክርስቶስ ፍጹም ምሳሌነት የሚደረግ ንቁና ፍሬያማ እንቅስቃሴ ነው። እምነት፣ በጎነት፣ እውቀትና ፍቅር በሕይወታችን ተሳስረው ሲያድጉ፣ አማኙን ከሐሰተኛ ትምህርት መታወርና ከመንፈሳዊ መካንነት ይጠብቁታል፤ እንዲሁም "ወደ ጌታችንና አዳኛችን ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘላለማዊ መንግሥት መግባት በሙላት ይሰጣችኋል" (2 ጴጥ 1:11) እንደሚል፣ ወደ መጨረሻው የክብር መንግሥት በልበ-ሙሉነትና በድል አድራጊነት እንድንገባ ያዘጋጁናል።

2ኛ ጴጥሮስ 2:1–22 — ሐሰተኛ መምህራን

የስውር ኑፋቄዎች ስጋት

የ2ኛ ጴጥሮስ ሁለተኛ ምዕራፍ በክርስቲያን ማኅበረሰብ ውስጥ ስለሚነሱ ሐሰተኛ መምህራን በአዲስ ኪዳን ውስጥ ከተሰጡት ጠንካራ ማስጠንቀቂያዎች አንዱ ነው። ጴጥሮስ “ጥፋትን የሚያመጣ የኑፋቄ ትምህርት በስውር የሚያስገቡ ሐሰተኛ መምህራን በመካከላችሁ ይነሳሉ” (2 ጴጥ 2:1) በማለት የስጋቱን አሳሳቢነት ይገልጻል። እነዚህ መምህራን መረጃ በማዛባት ብቻ ሳይሆን፣ የአማኞችን የደኅንነትና የሥነ-ምግባር ሕይወት አደጋ ላይ በመጣል “ጥፋትን” (apōleia) ያመጣሉ።

ዋናው ክህደት፦ የክርስቶስን ጌትነት መካድ

የጴጥሮስ ትችት ማዕከል የክርስቶስን ጌትነት መካድ ነው። ሐሰተኛ መምህራን የኢየሱስ ክርስቶስን ማንነትና ሥራ በማዛባት፣ መለኮታዊ ሥልጣኑን በማሳነስ ወይም ቤዛዊ ሥራውን በመካድ ይንቀሳቀሳሉ። በጴጥሮስ አስተምህሮ የክርስቶስ ጌትነት ለድርድር የማይቀርብ ጉዳይ ነው፤ የእርሱን ሥልጣን መካድ የደኅንነትን መሠረት ማፍረስ ነው። ትክክለኛ የክርስቶስ ትምህርት (Christology) ከአማኙ የሥነ-ምግባር አቅጣጫና ደኅንነት (Soteriology) ጋር የማይነጣጠሉ ናቸው።

የሐሰተኛ መምህራን መለያ ምልክቶች

ጴጥሮስ እነዚህን መምህራን በሥነ-ምግባርና በመንፈሳዊነት የበሰበሱ አድርጎ ይገልጻቸዋል። ዋና ዋና መለያዎቻቸውም፦

የመለኮታዊ ፍርድ እርግጠኝነት

ጴጥሮስ የፍርዱን ክብደት ለማሳየት ሦስት የታሪክ ምሳሌዎችን ይጠቅሳል፦ የወደቁ መላእክት፣ የጥፋት ውኃ እና የሰዶምና ገሞራ ጥፋት። እነዚህ ምሳሌዎች እግዚአብሔር ለዓመፅ፣ ለርኩሰትና ለሥነ-ምግባር ብልሽት የሚሰጠው ምላሽ ፍርድ መሆኑን ያረጋግጣሉ። እግዚአብሔር ጻድቁን ሎጥን እንዳዳነ ሁሉ፣ ጻድቃንን ከፈተና እንዴት እንደሚያድንና ዓመፀኞችን ደግሞ ለፍርድ ቀን እንዴት እንደሚጠብቅ ያውቃል (2፡9)።

የሐሰተኛ ነጻነት ወጥመድ

እነዚህ መምህራን ራሳቸው የጥፋት ባሪያዎች ሆነው ሳለ ለሌሎች “ነጻነትን” ቃል ይገባሉ (2፡19)። በሥጋዊ ምኞትና በመኑኝት ሰዎችን በማባበል ወደ ባርነት ይመልሷቸዋል። ጴጥሮስ እንዲህ ያሉትን ሰዎች “ወደ ትፋቱ እንደሚመለስ ውሻ” ወይም “ታጥባ ወደ ጭቃ እንደምትገረሰስ እርያ” በማለት በሚያስጠላ ምስል ይገልጻቸዋል።

2ኛ ጴጥሮስ 2 ሐሰተኛ ትምህርት ረቂቅ ስህተት ብቻ ሳይሆን የሞራልና የመንፈሳዊ ውድቀት መገለጫ መሆኑን ያስተምራል። አማኞች በመጽሐፍ ቅዱስ እውቀት ላይ የተመሠረተ የማስተዋል ብቃት (Discernment) ሊኖራቸው ይገባል። የትምህርት ጥራት ከሥነ-ምግባር ንጽሕና ጋር የተያያዘ በመሆኑ፣ ቤተክርስቲያን ራሷን ከስግብግብነትና ከርኩሰት በመጠበቅ በክርስቶስ ጌትነት ሥር ልትጸና ይገባታል።

2ኛ ጴጥሮስ 3:1–13 — የክርስቶስ መመለስ እርግጠኝነት

የሐዋርያዊ ትምህርት ማስታወሻ

ጴጥሮስ ይህን ምዕራፍ የሚጀምረው የአንባቢዎቹን ቅን ልቦና በማነቃቃትና ሐዋርያትና ነቢያት ያስተማሩትን ትምህርት በማስታወስ ነው። ትምህርቱ አዲስ ወይም ግምታዊ ሳይሆን፣ በዓይን ምስክሮችና በመለኮታዊ መገለጥ ላይ የተመሠረተ ነው። “ማስታወስ” የሚለው ቃል አማኞች ቀድሞ የተነገረውን መለኮታዊ እውነት በውስጣቸው እንዲያሳድጉና እንዲያጸኑ የሚያሳስብ እረኛዊ ጥሪ ነው።

በመጨረሻው ዘመን የሚነሱ ዘባቾች

በመጨረሻው ዘመን የራሳቸውን ምኞት የሚከተሉና የጌታን መመለስ ተስፋ የሚያቃልሉ “ዘባቾች” እንደሚመጡ ጴጥሮስ ያስጠነቅቃል። እነዚህ ሰዎች “የመምጣቱ የተስፋ ቃል ወዴት አለ?” በማለት የእግዚአብሔርን ታማኝነት ይጠራጠራሉ። የእነሱ ጥርጣሬ ከዕውቀት ማነስ ሳይሆን፣ የጌታን ፍርድ በመካድ በኃጢአት ለመኖር ካላቸው ፍላጎት የሚመነጭ የሞራል ብልሽት ነው።

የጌታ መዘግየት ወይስ ትዕግሥት?

ጴጥሮስ ለዘባቾቹ ክርክር የሚሰጠው ምላሽ ጥልቅ ነው፦ መዘግየት ተብሎ የሚታሰበው ነገር በእውነቱ መለኮታዊ ትዕግሥት ነው። እግዚአብሔር ከዘመን በላይ ስለሆነ፣ ለእርሱ አንድ ቀን እንደ ሺህ ዓመት፣ ሺህ ዓመትም እንደ አንድ ቀን ነው። ይህ ትዕግሥት ለሰው ልጆች ንስሐ እንዲገቡ የተሰጠ የምሕረት ዕድል ነው።

የጌታ ቀንና የአዲስ ፍጥረት ተስፋ

የጌታ ቀን እንደ ሌባ ይመጣል። በዚያን ጊዜ ሰማያት በታላቅ ድምፅ ያልፋሉ፣ የሰማይም ፍጥረት በእሳት ይበተናል፣ ምድርም በእርሷም ላይ ያሉ ሥራዎች ሁሉ ይቃጠላሉ (3:10)። ይህ የእሳት ምስል የፍርድና የማጥራት ምልክት ነው። ሆኖም ለአማኞች የሚቀረው ተስፋ ጥፋት ሳይሆን፣ “ጽድቅ የሚኖርበት አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር” ነው (3:13)።

ሥነ-ምግባራዊ ተጽዕኖ

የጌታን መመለስ መጠበቅ እንዲሁ ተቀምጦ መቆየት አይደለም። ጴጥሮስ “ይህ ሁሉ የሚቀልጥ ከሆነ፣ እናንተ በቅዱስ ኑሮና እግዚአብሔርን በመምሰል ምን ዓይነት ሰዎች ልትሆኑ ይገባችኋል?” (3:11) በማለት ይጠይቃል። የወደፊቱ ተስፋ የአሁኑን አኗኗር ሊቀርጸው ይገባል።

2ኛ ጴጥሮስ 3:1–13 የፍጻሜ ዘመን ትምህርትን ከሥነ-ምግባር ጋር ያዋህዳል። የጌታ መመለስ እርግጠኛ ነው፤ መዘግየቱም የፍቅሩና የትዕግሥቱ መግለጫ ነው። አማኞች በዘባቾች ተጽዕኖ ሳይወድቁ፣ በቅድስናና በእግዚአብሔር ፍርሃት እየኖሩ ያንን አዲስ ሰማይና ምድር ሊጠባበቁ ይገባል። እውነተኛ ክርስቲያናዊ ሕይወት በታላቅ ተስፋ ላይ የተመሠረተ የንቃት ሕይወት ነው።

2ኛ ጴጥሮስ 3:14–18 — ለታማኝ አኗኗር የቀረበ ማሳሰቢያ

ያለ እድፍና ያለ ነቀፋ መገኘት

የ2ኛ ጴጥሮስ መደምደሚያ ክፍል አማኞች በትጋትና በንቃት እንዲኖሩ ጥሪ ያቀርባል። ጴጥሮስ “ያለ እድፍና ያለ ነቀፋ ሆናችሁ በሰላም በእርሱ እንድትገኙ ትጉ” (3:14) ይላል። ይህ ትጋት የሞራል ቁምነገርንና ጥረትን የሚያመለክት ሲሆን፣ የክርስቶስን መመለስ የሚጠባበቅ አማኝ አኗኗሩን ከመለኮታዊ መስፈርት ጋር ሊያስማማ እንደሚገባ ያሳያል። “ያለ እድፍና ያለ ነቀፋ” የሚለው አገላለጽ በብሉይ ኪዳን ለመስዋዕት የሚቀርቡ እንስሳትን ንጽሕና ከሚያመለክተው ምስል የተወሰደ ሲሆን፣ ይህም በአማኙ ሕይወት ውስጥ ያለውን የሥነ-ምግባር ንጽሕና አስፈላጊነት ያጎላል።

በጸጋና በእውቀት ማደግ

ጴጥሮስ መልእክቱን የሚደመድመው “በጌታችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና እውቀት እደጉ” (3:18) በሚል ታላቅ መመሪያ ነው። በጸጋ ማደግ ማለት እንዲሁ በሃይማኖታዊ ስሜት መሞላት ሳይሆን፣ ከክርስቶስ ጋር ያለን ግንኙነት እየጠነከረ መሄዱንና በባሕርይ እርሱን መምሰላችንን ያሳያል። ከጸጋ ጋር እውቀት መጠቀሱ ደግሞ መንፈሳዊ ሕይወት በመጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት ላይ የተመሠረተ መሆን እንዳለበት ያረጋግጣል። እውቀት አማኙን ከስህተት ትምህርት ይጠብቃል፤ ጥልቅ ማስተዋልንም ይሰጣል።

የቅዱሳት መጻሕፍት ትርጓሜ ጥንቃቄ

ጴጥሮስ የጳውሎስን መልእክቶች በመጥቀስ፣ ያልተማሩና ያልጸኑ ሰዎች ቅዱሳት መጻሕፍትን ለገዛ ጥፋታቸው እንደሚያጣምሙ ያስጠነቅቃል (3:16)። ይህ የሚያሳየው መጽሐፍ ቅዱስን በጥንቃቄና በታማኝነት ማጥናት አስፈላጊ መሆኑን ነው። የነገረ-መለኮት ድንቁርና ወይም ቃሉን ለራስ ምኞት ማጣመም ወደ ሞራል ውድቀትና ወደ መንፈሳዊ ስህተት ይመራል።

2ኛ ጴጥሮስ 3:14–18 የመላው መልእክት ተግባራዊ ማጠቃለያ ነው። አማኞች በክርስቶስ መመለስ ተስፋ ላይ ተመርኩዘው በቅድስና እንዲጸኑ፣ ቃሉን በትክክል እንዲረዱና በጸጋ እንዲያድጉ ጥሪ ያቀርባል። ክርስቲያናዊ ሕይወት አንድ ጊዜ ተጀምሮ የሚቆም ሳይሆን፣ እስከ መጨረሻው በንቃትና በእውቀት የሚቀጥል የቅድስና ጉዞ ነው።

የ2ኛ ጴጥሮስ መልእክት ማጠቃለያ

2ኛ ጴጥሮስ፣ ምንም እንኳ ከአዲስ ኪዳን አጫጭር መልእክቶች አንዷ ብትሆንም፣ ለቤተ ክርስቲያን ጤናማ ሕይወት ወሳኝ የሆኑ ሦስት ምሰሶዎችን ታጸናለች፦ በክርስቶስ እውነተኛ እውቀት ላይ የተመሠረተ ቀጣይነት ያለው የቅድስና እድገት፣ ከውስጥ በስውር የሚነሱ ሐሰተኛ ትምህርቶችን የመለየትና የመቃወም ጥንቃቄ፣ እንዲሁም የጌታን ዳግም ምጽዓት በትዕግሥትና በንቃት የመጠባበቅ ተስፋ። ጴጥሮስ ከመልእክቱ መጀመሪያ እስከ መጨረሻ የሚያሳየው አንድ ወጥ የሆነ እውነት አለ፦ መንፈሳዊ ብስለት ከክርስቶስ ጋር ካለ ጥልቅ ግላዊ እውቀት የሚመነጭ፣ በሕይወት ፍሬ የሚገለጥ፣ እና እስከ መጨረሻው ቀን ድረስ በጽናት የሚቀጥል ጉዞ ነው።

ለዛሬይቱ ቤተ ክርስቲያንም ይህ መልእክት ተመሳሳይ ጥሪ ያቀርባል፦ ጸጋንና እውቀትን በክርስቶስ ማደግ አላስፈላጊ ምርጫ ሳይሆን፣ ከሐሰተኛ ትምህርትና ከመንፈሳዊ መዘናጋት ራስን የመጠበቂያ ብቸኛ መንገድ ነው። ጌታ ተስፋውን አይረሳም፤ ትዕግሥቱም የፍቅሩ መግለጫ ነው። ስለዚህ፣ አማኞች ያለ እድፍና ያለ ነቀፋ ሆነው፣ በሰላም በእርሱ ሊገኙ በጽናት ሊተጉ ይገባል።