ሥነ-ሰብእ እና መለኮታዊ የጾታ ንድፍ

ጾታ፣ ቤተሰብ እና ሰብዓዊ ማንነት

ስለ ጾታ፣ ቤተሰብ እና የሰው ልጅ ማንነት ያለን አቋም፣ በክርስቶስ ጌትነት ሥር የተስተካከለ፣ እና በታሪካዊው የፍጥረት፣ ውድቀት፣ ቤዛነት እና መታደስ ሥነ-መለኮታዊ ማዕቀፍ ላይ የተመሠረተ ነው። ይህ ራዕይ የፍጥረትን ንድፍ መልካምነት ያረጋግጣል፣ የኃጢአትን አውዳሚነት አምኖ ይቀበላል፣ እንዲሁም በመስቀሉ ሥራ የተገኘውን የቤዛነት ተስፋ በድፍረት ያውጃል። የሥነ-ምግባር ግራ መጋባት፣ የማንነት ቀውስ፣ እና መከፋፈል በነገሠበት በዘመናችን ዓለም፣ ይህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ራዕይ ፣ የሰው ልጅ መሆን ምን ማለት እንደሆነ፣ እርስ በርሳችን እንዴት መዋደድና መከባበር እንዳለብን፣ እንዲሁም እየተገለጠ ባለው የእግዚአብሔር መንግሥት ተልእኮ ውስጥ እንዴት መሳተፍ እንደምንችል ወጥ፣ ጽኑ፣ እና አሳማኝ መሠረት ይሰጠናል።

ሥነ-ሰብእ እና መለኮታዊ የጾታ ንድፍ

የዘፍጥረት መጽሐፍ የሰው ልጆች ከተቀረው ፍጥረት በተለየ ሁኔታ፣ በክብር በእግዚአብሔር መልክና አምሳል መፈጠራቸውን ያረጋግጣል (ዘፍ. 1፡26–27)፤ ይህ መሠረታዊ ሥነ-መለኮታዊ እውነት በላቲን ኢማጎ ዴኢ እየተባለ ይጠራል። ይህ ጽንሰ-ሐሳብ ረቂቅ ፍልስፍናዊ አባባል ብቻ ሳይሆን፣ እያንዳንዱ የሰው ልጅ ፣ከማኅፀን ጀምሮ እስከ እርጅና ፍጹም የሆነ ክብር ፣ የሞራል ተጠያቂነት፣ ከፈጣሪ ጋር ሕያው ግንኙነት የማድረግ አቅም፣ እንዲሁም ምድርን የመንከባከብ ኃላፊነት እንዳለው የሚያስረዳ ዐቢይ መሠረት ነው።

ወንዱም ሆነ ሴቷ እኩል የዚህ መለኮታዊ አምሳል ተሸካሚዎች ናቸው። ስለሆነም፣ ስለ ጾታ የሚደረግ ማንኛውም መጽሐፍ ቅዱሳዊ ውይይት 'ከባሕርይ/ከእሴት እኩልነት' እና 'ከተግባር/ከሚና ልዩነት' ማረጋገጫ ጋር መጀመር አለበት። ጾታ (Gender) ከዘፈቀደ የዝግመተ-ለውጥ ሂደት ወይም ከዘመናዊ የሰው ልጅ ማኅበረሰባዊ ፈጠራ የመነጨ አይደለም፤ ይልቁንም መጀመሪያውኑ በፍጥረት ውስጥ የተተከለ መለኮታዊ ሥርዓት ነው። “ወንድና ሴት አድርጎ ፈጠራቸው” የሚለው መለኮታዊ ቃል፣ የጾታ ሁለትነት በእግዚአብሔር ፍጹም ንድፍ ውስጥ ሆን ተብሎ የተደረገ፣ ሊለወጥ የማይችልና እጅግ መልካም የሆነ (ዘፍ. 1:31) የተቀደሰ ስጦታ ነው።

ተደጋጋፊነት እና ‘ኤዘር ከነግዶ’

በወንድና በሴት መካከል ያለው ልዩነት በአጋጣሚ የተፈጠረ ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር የቤዛነትና የግንኙነት ዕቅድ መገለጥ ውስጥ የራሱ የሆነ ጥልቅ ዓላማ አለው። ዘፍጥረት 2 የሴትን ከወንድ አጥንት መፈጠር ሲያብራራ፣ የጭቆና ወይም የመገዛት ድርጊት ሳይሆን፣ የፍጹም መሟሟላት፣ የአንድነትና የክብር መገለጫ አድርጎ ያቀርበዋል። ይህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ አቋም በወንጌላውያን ሥነ-መለኮት "ተደጋጋፊነት" በመባል ይታወቃል፤ ማለትም ወንድና ሴት በእሴት ፍጹም እኩል ሲሆኑ፣ በቤተሰብና በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ግን የተለያዩና እርስ በርስ የሚጣጣሙ የሥራ ድርሻዎች አሏቸው።

ሴቲቱን ለመግለጽ በመጀመሪያው ጽሑፍ ጥቅም ላይ የዋለው የዕብራይስጡ ቃል ኤዘር ከነግዶ (ተስማሚ ረዳት/አጋር)፣ በምንም ዓይነት መልኩ የበታችነትን ሳይሆን ጥንካሬን፣ አዳኝነትን እና ተመጣጣኝነትን ያመለክታል። እንዲያውም "ኤዘር" የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አብዛኛውን ጊዜ እግዚአብሔር ራሱ በእስራኤል የችግር ጊዜ የሚደርስ ብርቱ ታዳጊና ረዳት መሆኑን ለመግለጽ ጥቅም ላይ የዋለ ታላቅ ቃል ነው (መዝ. 121:1-2)። በመሆኑም፣ ሴት ልጅ ለወንድ እጅግ አስፈላጊ የሆነች የሕይወት ድጋፍ፣ ጥንካሬና አጋር ናት። እነዚህ ክፍሎች በተፈጠረው ሥርዓት ውስጥ የእግዚአብሔርን ክብር የሚያንጸባርቁ ውብና የተቀደሱ ሚናዎችን ያቋቁማሉ።

የባሕርይ እኩልነት፣ የሚና ልዩነት እና የሰው ልጅ ውድቀት

በመጽሐፍ ቅዱሳዊው የጾታ ሥነ-መለኮት ውስጥ፣ በባሕርይ/በህልውና እኩልነ እና በተግባራዊ የሚና ልዩነት መካከል ያለውን መጽሐፍ ቅዱሳዊ ሚዛን መጠበቅ እጅግ አስፈላጊ ነው። አዲስ ኪዳን ይህንን ልዩነት በሚገባ ያጠናክረዋል። በገላትያ 3፡28 ላይ ሐዋርያው ጳውሎስ፣ "በክርስቶስ ኢየሱስ ሁላችሁም አንድ ናችሁና... ወንድ ወይም ሴት የለም" ሲል፣ የጾታን ተፈጥሯዊ ልዩነት መሻሩ ሳይሆን፣ ወደ እግዚአብሔር የጸጋ ዙፋን ለመቅረብም ሆነ የዘላለም ሕይወትን ለመውረስ በወንድና በሴት መካከል ምንም ዓይነት የደረጃ ልዩነት እንደሌለ፣ ሁለቱም የቃል ኪዳኑ እኩል ወራሾች መሆናቸውን ማረጋገጡ ነው።

በመሆኑም ጤናማው የወንጌላውያን አቋም፣ ወንዶችና ሴቶች እንደ አምሳለ-እግዚአብሔር ያላቸውን ፍጹም እኩልነት አጥብቆ እየያዘ፣ በሌላ በኩል ደግሞ በቤተሰብ መዋቅር እና በቤተ ክርስቲያን አመራር ውስጥ ያላቸውን የተለዩ ሚናዎች (እንደ ኤፌሶን 5፡22–33 እና 1 ጢሞቴዎስ 2፡12–15 ባሉ ክፍሎች መሠረት) ይቀበላል። እነዚህ ሐዋርያዊ ትእዛዛት በዘመናዊው ዓለም አከራካሪ ቢመስሉም፣ በታሪካዊና ሰዋሰዋዊ የትርጓሜ ሥርዓት ሲታዩ፣ ጊዜያዊ የባህል ልማዶች ሳይሆኑ፣ ከኃጢአት ውድቀት በፊት የተመሠረተውን "የፍጥረት ሥርዓት" የሚያንጸባርቁ መለኮታዊ ድንጋጌዎች ናቸው።

የውድቀቱ መዘዝ በጾታ ግንኙነት ላይ

የሰው ልጅ የኃጢአት ውድቀት (ዘፍጥረት 3)፣ በእግዚአብሔር ውብ የፍጥረት ሥርዓት ውስጥ አደገኛ መንፈሳዊና ማኅበራዊ መዛባትን አምጥቷል፤ ይህም የጾታ ግንኙነቶችንና የቤተሰብ መዋቅሮችን ክፉኛ ጎድቷል። ኃጢአት ቀደም ሲል በወንድና በሴት መካከል የነበረውን ፍጹም የፍቅርና የመተጋገዝ ስምምነት በማጥፋት፣ የሥልጣን ሽኩቻን፣ ግጭትን፣ እና መገለልን ወለደ።

በዘፍጥረት 3፡16 ላይ የተነገረው፣ “ፈቃድሽም ወደ ባልሽ ይሆናል፥ እርሱም ገዥሽ ይሆናል” የሚለው መለኮታዊ ቃል፣ እግዚአብሔር የወንድን አምባገነናዊ የበላይነት ያዘዘበት ሕግ ሳይሆን፣ ኃጢአት በጾታ ግንኙነት ውስጥ ያመጣውን ስብራትና እርግማን የሚገልጽ ነው። ወንጌላዊ ሥነ-መለኮት ይህንን ሁኔታ ሲተረጉመው፦ ሚስት የባሏን ራስነት ለመንጠቅ የምታደርገውን ኃጢአተኛ ምኞት እና ባል በበኩሉ በፍቅር መምራት ሲገባው በኃይልና በጭካኔ ለመግዛት የሚያደርገውን የተዛባ ግንኙነት መጀመሪያ አድርጎ ይወስደዋል። የእግዚአብሔር አምሳል የደበዘዘውና የሰው ልጅ ክብር የተዋረደው በዚህ የኃጢአት ውድቀት ምክንያት ነው።

ቤዛነት እና የቤተሰብ ተቋም መታደስ

ይሁን እንጂ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ የተገለጠው የጸጋ ወንጌል፣ ይህንን በኃጢአት የተሰበረ ሥርዓት ወደ ቀደመ ክብሩ መመለስ ይጀምራል። ወንጌል ግለሰቦችን ከእግዚአብሔር ጋር ማስታረቅ ብቻ ሳይሆን፣ የሰውን ልጅ ማኅበራዊ ግንኙነትና የቤተሰብ መዋቅር በመለኮታዊው የኤደን ዓላማ መሠረት ያድሳል ። በኤፌሶን 5 ላይ ሐዋርያው ጳውሎስ፣ ጋብቻ ዝም ብሎ ማኅበራዊ ውል ሳይሆን፣ በክርስቶስ እና በቤተ ክርስቲያን መካከል ያለውን የዘላለም ቃል ኪዳን የሚያንፀባርቅ ጥልቅ ሥነ-መለኮታዊ ምስጢር መሆኑን ያብራራል።

ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያንን በፍጹም አጋፔ እንደወደደ እና ራሱን ለእርሷ በመስቀል ላይ አሳልፎ እንደሰጠ ሁሉ፣ ባሎችም ሚስቶቻቸውን በመስዋዕታዊ ራስነት እንዲወዱ ተጠርተዋል። በሌላ በኩል፣ ቤተ ክርስቲያን ለክርስቶስ እንደምትገዛ፣ ሚስቶችም በፈቃደኝነት በሚደረግ መገዛትና አክብሮት ለባሎቻቸው እንዲገዙ ተጠርተዋል።

ይህ ሐዋርያዊ ትእዛዝ፣ "እርስ በርሳችሁ ተገዙ" (ኤፌሶን 5፡21) በሚለው የጋራ ክብርና መገዛት መንፈስ ውስጥ የሚተገበር ነው። በዚህ የወንጌል ሞዴል ውስጥ፣ የባል አመራር የዓለምን ዓይነት አምባገነንነትና ጭቆና ያራገፈ አገልጋይ መሪነት ሲሆን፣ ሥልጣን በትሕትና፣ ራስን ዝቅ በማድረግና ቤተሰብን በማገልገል መልክ የሚገለጽበት የተቀደሰ ኃላፊነት ነው።

ቤተሰብ መለኮታዊ የቃል ኪዳን ተቋም

ቤተሰብ፣ የሰውን ልጅ ሕይወት ለማሳደግ፣ የክርስትናን እምነት ከትውልድ ወደ ትውልድ ለማስተላለፍ፣ እንዲሁም የሞራልና መንፈሳዊ በጎነቶችን ለማዳበር በእግዚአብሔር የተቋቋመ የመጀመሪያውና መሠረታዊው ተቋም ነው። በመሆኑም ቤተሰብ የሰዎች ማኅበራዊ ስምምነት ወይም የዝግመተ-ለውጥ ማኅበራዊ ፈጠራ ብቻ ሳይሆን፣ እጅግ ጥልቅ ሥነ-መለኮታዊ ትርጉም ያለው የተቀደሰ የቃል ኪዳን ኅብረት ነው። በአንድ ወንድና በአንዲት ሴት የዕድሜ ልክ ጋብቻ ላይ የተመሠረተውና ልጆቻቸውን ያካተተው ቤተሰብ ጽሐፍ ቅዱሳዊው መደበኛ ሞዴል ነው፤ ምንም እንኳ መጽሐፍ ቅዱስ በኃጢአት ውድቀትና በሞት ምክንያት የሚመጡ ሌሎች የቤተሰብ ስብራቶችን ቢያውቅም እና የእግዚአብሔር ጸጋ እነዚህንም የፈረሱ አወቃቀሮች የሚያቅፍ ቢሆንም።

የዘዳግም አደራ እና ክርስቲያናዊ ምስረታ

በተለይም በዘዳግም 6፡4–9 ታሪካዊው 'Shema' መሠረት፣ የወላጆች ቀዳሚ ሚና የእግዚአብሔርን ቃልና ትእዛዛት ከዕለት ተዕለት የሕይወት ምት ጋር በማዋሃድ ለልጆቻቸው በትጋት ማስተማር ነው። ይህ የሚያሳየው፣ ቤተሰብ ቀዳሚው የመንፈሳዊ ምስረታ ትምህርት ቤት መሆኑን ነው፤ በቤት ውስጥ የሚደረገው ደቀ መዝሙርነት ለቤተ ክርስቲያን እና ለማኅበረሰብ ሕይወት መሠረት ነው።

ልጆች ከጌታ የተሰጡ ውድ በረከቶችና ርስት ናቸው (መዝ. 127፡3–5)። ሐዋርያው ጳውሎስ በኤፌሶን 6፡4 ላይ "በጌታ ተግሣጽና ምክር አሳድጉአቸው" ሲል፣ በግሪኩ "ፓይዲያ" የሚለውን ቃል ይጠቀማል፤ ይህም ልጆችን በሁለንተናዊ የክርስቶስ አስተሳሰብና ሥርዓት መቅረጽን ያመለክታል።

ይህንን መለኮታዊ ኃላፊነት በመወጣት ረገድ፣ አባቶች በቤት ውስጥ መንፈሳዊ አመራርንና ጥበቃን እንዲሰጡ ትልቅ አጽንዖት ተሰጥቷል። ይህ ግን የእናቶችን እጅግ ወሳኝና ክቡር ሚና ፈጽሞ የሚሽር ሳይሆን፣ ሁለቱም ወላጆች ለልጁ ሁለንተናዊ ፣ መንፈሳዊ፣ አእምሯዊና ስሜታዊ እድገት በእኩልነት አስተዋጽኦ የሚያደርጉበትን የተቀደሰ የትብብር አጋርነት ይጠይቃል። ስለዚህ፣ የቤተሰብ መፍረስ እንደ ተራ ሶሺዮሎጂያዊ ፣ ማኅበራዊ ችግር ብቻ የሚታለፍ ሳይሆን፣ የማኅበረሰቡንና የቤተ ክርስቲያንን የሞራል እና መንፈሳዊ አወቃቀር የሚያናውጥ ከባድ ሥነ-መለኮታዊ ቀውስ ነው።

ሰብዓዊ ማንነት እና የዘመናችን የባህል ፈተናዎች

ሰብዓዊ ማንነት ፣ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ትርጉሙ፣ መነሻውም ሆነ መድረሻው ሰው ሳይሆን እግዚአብሔር ነው። ይኸውም፣ የሰው ልጆች እውነተኛ ማንነታቸውን የሚያገኙት ከውስጣዊ ስሜታቸው ወይም ከውጫዊ ማኅበራዊ ማረጋገጫ ሳይሆን፣ ፈጣሪ እና ቤዛ ከሆነው ከእግዚአብሔር ጋር ካላቸው ቃል ኪዳናዊ ግንኙነት ብቻ ነው። ይህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት፣ "እውነተኛ ማንነትህን በውስጥህ ፈልገህ አግኝና ለዓለም ግለጽ" ከሚለው፣ የዘመናችን ባህል ከሚያራምደው ገላጭ ግለሰባዊነት እና ራስን በራስ ከማስተዳደር ፍልስፍና ጋር በጥብቅ ይቃረናል።

ክርስቲያናዊ ሥነ-መለኮት፣ እውነተኛ ማንነት እና ነጻነት የሚገኘው በክርስቶስ አዲስ ፍጥረት በመሆን ብቻ (2 ቆሮንቶስ 5፡17) መሆኑን በማረጋገጥ እነዚህን ዓለማዊ እሳቤዎች ይሞግታል። የሰው ልጅ ብልጽግና የተመሠረተው፣ ከራስ ፍላጎት ይልቅ እግዚአብሔር በቃሉ ከገለጠው ቅዱስ ፈቃድ ጋር በመስማማት ላይ ነው። ይህም እግዚአብሔር የሰጠንን ባዮሎጂካዊ ጾታ በጸጋ መቀበልን እና በሁሉም የሕይወት ዘርፎች የክርስቶስን ቅድስና መከተልን ያጠቃልላል።

የጾታ ማንነት ግራ መጋባት እና የእረኝነት ምላሽ

በዘመናችን እየተስፋፋ የመጣው የጾታ ማንነትን የመቀየር እና የሥርዓተ-ጾታ ፈሳሽነት (Gender Fluidity) ርዕዮተ-ዓለም፣ ለቤተ ክርስቲያን ትልቅ ፈተና ፈጥሯል። ወንጌላውያን አማኞች ለመጽሐፍ ቅዱስ ሥልጣን ያላቸውን ፍጹም ታማኝነት ጠብቀው፣ በእውነትና በጸጋ ምላሽ ሊሰጡ ተጠርተዋል። በእግዚአብሔር የፍጥረት ንድፍ ላይ የተመሠረተውን ሁለትዮሽ የጾታ ሥርዓት አጥብቆ ማረጋገጥ፣ የጾታ ማንነት ግራ መጋባት (Gender Dysphoria) ወይም የተሰበረ ስሜት ለሚያጋጥማቸው ሰዎች ርኅራኄ ማጣትን አያመለክትም። ይልቁንም፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊውን እውነት ያለ ድርድር አጥብቆ የሚይዝ፣ ነገር ግን የክርስቶስን ፍቅር፣ ትዕግሥት እና የፈውስ ድጋፍ የሚያሳይ እረኛዊ አቀራረብን በጥብቅ ይጠይቃል። ቤተ ክርስቲያን፣ እነዚህ ግለሰቦች በእግዚአብሔር ቃል እየተመሩ እና በመንፈስ ቅዱስ እየተፈወሱ፣ በወንጌል ላይ በተመሠረተ የደቀ መዝሙርነት ማዕቀፍ ውስጥ ከስብራታቸው ጋር የሚታገሉባትና የሚያገግሙባት የጸጋ ማኅበረሰብ መሆን አለባት።

አካላዊነት እና ሁለንተናዊ የሰው ልጅ አረዳድ

ከዚህም በላይ፣ ጤናማ መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሰው ልጅ አረዳድ አካልን እና ነፍስን/መንፈስን የሚያቀናጅ የተዋሐደ ማንነትን ያስተምራል። የሰው ልጆች ጊዚያዊ አካል የለበሱ ንጹህ መንፈሳዊ ፍጡራን ብቻ ሳይሆኑ፣ እግዚአብሔር አካልንና ነፍስን በአንድነት ያዋሃደባቸው ክቡር ፍጡራን ናቸው ። በመሆኑም ባዮሎጂካዊ አካል ለማንነታችን በአጋጣሚ የተሰጠ ልብስ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር የሰውን ሰብዕና የፈጠረበትና ጾታን የገለጠበት ወሳኝ የማንነታችን ገጽታ ነው።

የክርስቶስ ሥጋ መልበስ (The Incarnation)፣ እንዲሁም የሙታን አካላዊ ትንሣኤ ተስፋ፣ የሰውን አካል መልካምነትና ዘላለማዊ ክብር ይበልጥ ያረጋግጣል፤ ምክንያቱም ቃል ራሱ ሥጋን ለብሶ በመካከላችን አድሯልና (ዮሐንስ 1፡14)። ይህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት፣ አካላዊነትን ዝቅ የሚያደርጉትን፣ "እውነተኛ ማንነቴ ያለው በአእምሮዬ ውስጥ እንጂ በአካሌ ላይ አይደለም" የሚሉትን፣ ወይም ሥጋን ከመንፈሳዊ ማንነት የሚነጥሉትን ማናቸውንም ጥንታዊ የኖስቲሲዝም አመለካከቶች እና ዘመናዊ ፍልስፍናዎችን በጥብቅ ይቃረናል።

ጋብቻ፣ ነጠላነት እና ማኅበራዊ ተሳትፎ

ጋብቻ እንደ ፍጥረት ድንጋጌ እና ቃል ኪዳን

ጋብቻ፣ በአንድ ወንድና በአንዲት ሴት መካከል ብቻ የሚደረግ የዕድሜ ልክ የቃል ኪዳን ኅብረት እንደመሆኑ፣ ለመጽሐፍ ቅዱሳዊው የቤተሰብ ራዕይ ማዕከላዊ ነው። ይህ መለኮታዊ ተቋም ዝም ብሎ የባህል ውል ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ከኃጢአት ውድቀት በፊት ያቋቋመው የፍጥረት ድንጋጌ ነው። ጌታችን ኢየሱስ በዘፍጥረት ያለውን ትረካ በማቴዎስ 19፡4–6 በማጽደቅ፣ የጋብቻን መለኮታዊ አመጣጥ፣ ቋሚነትና ገደብ አጽንቷል።

ኦርቶዶክሳዊው የክርስትና ሥነ-መለኮት ይህንን ትርጓሜ፣ በዘመናዊው ባህል ውስጥ ብቅ ካሉ አማራጭ የጋብቻ ሞዴሎች ፣ እንደ ተመሳሳይ ጾታ ጋብቻ ወይም ፖሊጋሚ ካሉ በተቃራኒ አጥብቆ ይይዛል። ጋብቻ የእግዚአብሔርን የቃል ኪዳን ታማኝነት እንዲያንፀባርቅ፣ ለዘር መራባት፣ ለአጋርነት፣ ለጋራ መቀደስ፣ እና በመጨረሻም የክርስቶስንና የሙሽራይቱን (የቤተ ክርስቲያንን) ዘላለማዊ ኅብረት ለሚያሳየው የመጨረሻው ዘመን ምስጢር ምድራዊ ነጸብራቅ ሆኖ እንዲያገለግል የተነደፈ ነው።

ነጠላነት እንደ ጸጋ ስጦታ

በተመሳሳይ ጊዜ፣ ጤናማው መጽሐፍ ቅዱሳዊ ሥነ-መለኮት የነጠላነትን (Singleness/Celibacy) እውነታ ይገነዘባል፤ እንዲሁም ልክ እንደ ጋብቻ ሁሉ እጅግ ክቡርና ትክክለኛ የሕይወት ጥሪ መሆኑን ያረጋግጣል። ሐዋርያው ጳውሎስ በ1 ቆሮንቶስ 7 ላይ፣ ነጠላነትን ያልተከፋፈለ አምልኮንና አገልግሎትን ለጌታ ለማቅረብ የሚያስችል ልዩ የጸጋ ስጦታ አድርጎ ያቀርበዋል። ይህ አቋም፣ በብዙ ማኅበረሰቦች ውስጥ የሚታየውን ጋብቻን እና ቤተሰብን የማምለክ ዝንባሌ አጥብቆ ይሞግታል።

ኢየሱስ ራሱ ፣ ፍጹም ሰው የነበረው፣ ነጠላ እንደነበር በማሰብ፣ አማኞች የመጨረሻ ማንነታቸው፣ ሙላታቸው እና ዋጋቸው የሚለካው በሰብዓዊ የጋብቻ ግንኙነቶች ሳይሆን፣ በክርስቶስ ባላቸው አቋም ብቻ መሆኑን እናምናለን (ማቴ. 22:30)። ስለዚህ ቤተ ክርስቲያን በማኅበረሰባዊ ሕይወቷ ፍጹም አካታች መሆን አለባት፤ ያገቡትንም ሆነ ያላገቡትን ግለሰቦች በእኩልነት የክርስቶስ አካል ክቡር ብልቶች በማድረግ ዋጋ ልትሰጣቸውና ልታገለግላቸው ይገባል።

የአደባባይ ሥነ-መለኮት እና ማኅበራዊ ተሳትፎ

ስለ ጾታ፣ ቤተሰብ እና ሰብዓዊ ማንነት የሚኖረን መጽሐፍ ቅዱሳዊ እይታ፣ በግል ሕይወታችን ብቻ ታጥሮ የሚቀር ሳይሆን፣ ሥነ-ምግባራዊ አንድምታው ወደ ሰፋው ማኅበረሰባዊ ተሳትፎ ይዘረጋል። እንደ ክብረ-ሰብእ (Human Dignity)፣ የጾታ እኩልነት፣ የቤት ውስጥ ብጥብጥ (Domestic Violence)፣ የግብረ-ሥጋ ሥነ-ምግባር እና የቤተሰብ ፖሊሲ ያሉ ጉዳዮች በሙሉ፣ የእኛ ሥነ-መለኮታዊ እምነት ከሕዝብ ሕይወት ጋር የሚገናኝባቸው ወሳኝ መስኮች ናቸው።

አማኞች የእግዚአብሔርን ጽድቅና ፍትሕ በመላው ዓለም እንዲያንጸባርቁ፣ የሁሉንም ሰዎች ክብር እንዲጠብቁ፣ እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ መርሆችን በተግባር ሞዴል ሆነው እንዲያሳዩ ጥሪ አለባቸው። ይህ ማለት በቤተሰብም ሆነ በማኅበረሰብ ውስጥ የሚደረጉ የስልጣን አላግባብ መጠቀሞችን አጥብቆ መጋፈጥን፣ ሴቶችን በሁሉም እግዚአብሔር በሰጣቸው ሚናዎች ማክበርና መደገፍን፣ እንዲሁም የሕፃናትንና የተጋለጡትን ደኅንነት በተግባር ማስተዋወቅን ያካትታል።

በኢትዮጵያ እና በዓለም አቀፉ ቤተ ክርስቲያን አውድ ውስጥ

እንደ ኢትዮጵያ ባሉ የ"ግሎባል ሳውዝ" ወይም በማደግ ላይ ባለው የዓለም አቀፉ ክርስትና አውድ ውስጥ፣ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ አስተምህሮ እና በባህላዊ ልምምዶች መካከል ያለው መስተጋብር ጥልቅ ጥንቃቄን ይፈልጋል። አብዛኛዎቹ ባሕላዊ ማኅበረሰቦቻችን ጠንካራ የቤተሰብ እሴቶችንና ትስስሮችን አጥብቀው ቢይዙም ፤ ይህም ከእግዚአብሔር አጠቃላይ ጸጋ የሚመነጭ መልካም ነገር ቢሆንም፣ በሌላ በኩል ግን ከመጽሐፍ ቅዱሳዊ ሥነ-ምግባር ጋር ፈጽሞ የማይጣጣሙ፣ ለምሳሌ በጾታ ላይ የተመሠረተ አድልዎ፣ ፓትሪያርካዊ ጭቆና፣ ወይም ጎጂ ልማዳዊ ድርጊቶችን በባህል ስም ሊያስቀጥሉ ይችላሉ።

ቤተ ክርስቲያን እነዚህን ባህላዊ ተግዳሮቶች፣ በጥልቅ የባህል ግንዛቤ እና በትንቢታዊ ተችነትና ግልጽነት መቅረብ አለባት። ግባችን፣ በባህል ውስጥ ያለውን መልካም ነገር ማጽደቅ፣ ከእግዚአብሔር ቃል ጋር የሚቃረነውን የባህል ጣዖትነት ደግሞ ያለ ፍርሃት መሞገት ነው። የዚህም ዋና ዓላማ፣ የምዕራባውያንን ባህል በሌላው ላይ መጫን ሳይሆን፣ የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት ዓለም አቀፋዊነት በማሳየት፣ ወንጌል ባህልን ሰርስሮ በመግባት ሥር-ነቀል ለውጥ እንዲያመጣ ማድረግ ነው።

መጽሐፍ ቅዱሳዊ የዓለም እይታ

ስለ ጾታ፣ ቤተሰብ እና የሰው ልጅ ማንነት ያለን አቋም፣ በክርስቶስ ጌትነት ሥር የተስተካከለ፣ እና በታሪካዊው የፍጥረት፣ ውድቀት፣ ቤዛነት እና መታደስ ሥነ-መለኮታዊ ማዕቀፍ ላይ የተመሠረተ ነው። ይህ ራዕይ የፍጥረትን ንድፍ መልካምነት ያረጋግጣል፣ የኃጢአትን አውዳሚነት አምኖ ይቀበላል፣ እንዲሁም በመስቀሉ ሥራ የተገኘውን የቤዛነት ተስፋ በድፍረት ያውጃል።

የሥነ-ምግባር ግራ መጋባት፣ የማንነት ቀውስ፣ እና መከፋፈል በነገሠበት በዘመናችን ዓለም፣ ይህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ራዕይ ፣ የሰው ልጅ መሆን ምን ማለት እንደሆነ፣ እርስ በርሳችን እንዴት መዋደድና መከባበር እንዳለብን፣ እንዲሁም እየተገለጠ ባለው የእግዚአብሔር መንግሥት ተልእኮ ውስጥ እንዴት መሳተፍ እንደምንችል ወጥ፣ ጽኑ፣ እና አሳማኝ መሠረት ይሰጠናል።